14 Temmuz’da teröre 13 kurban verdik. Yüreğimiz bir kez daha yandı. Terör örgütünün gerçek yüzü bir kez daha meydana çıktı. Aslında terör örgütü mütemadiyen terör icraatını yapıyordu. Asker-polis öldürüyor, adam kaçırıyor, kundaklama, propaganda her türlü eylemden geri kalmıyordu. Ancak 13 can birden toprağa düşünce medyanın ilgisi daha çok oldu. “Bunlar barış yolu arıyor!” ilizyonu yerle bir oldu.. Kimisi PKK’nın kendi liderini hiçe sayarak kan dökmekten zevk almasını eleştirdi, kimisi askerin sevk ve idaresindeki hataları ön plana çıkartarak orduyu eleştirdi. Kimileri de “Askerleri bile bile ölüme gönderdiler” şeklindeki propagandasına devam etti. Sevk ve idarede hatasız olmak en büyük arzudur. Ancak yıllardır süren bir savaş içerisinde, dağda eli silahlı kan içiciler bulunduğu sürece “Hiç can kaybı olmasın!” demek de ham hayalden başka bir şey değildir. … Yazinin Devami »